น้องทหารพรานคนหนึ่ง..แห่งเทือกเขาบูโด..ลาราชการ..
มาร่วมสมทบกับทีม"บินหลา"ของผมที่ปัตตานี...
หลังจากที่ผมบรรทุกเสื้อเกราะใส่รถกระบะ..
ห้อไปจากสุพรรณบุรี..พันกว่ากิโลเมตร..
ที่ต้องเสี่ยงกับการถูกจับ..ไปตลอดทาง..ถามว่ากลัวไหม..
ตอบตายเลยว่ากลัว..แต่ผมเชื่อในความดีที่กระทำ..
จนเสร็จภาระกิจ..น้องได้ส่งภาพเทือกเขาบูโด..มาให้ผมดู..
มันเหมือนที่เขาค้อมากๆ...บรรยากาศพาชวนให้ฝัน..
สักวัน..ผมจะไปที่นั่น..ไปบุกเบิกให้เป็นสถานที่ท่องเที่ยว
ทางประวัติศาสตร์..แห่งใหม่...
